Środki grzybobójcze > O firmie Pop Vriend Seeds

Choroby grzybowe w uprawie pomidora i środki ochrony

Pomidory, zarówno uprawiane w gruncie, jak i pod osłonami, należą do roślin szczególnie narażonych na choroby grzybowe. W sprzyjających warunkach (wysoka wilgotność, ograniczona cyrkulacja powietrza, duża presja infekcyjna) patogeny mogą szybko się rozprzestrzeniać, powodując ogromne straty plonu. Dlatego skuteczna ochrona fungicydowa, wsparta profilaktyką agrotechniczną, jest niezbędna w każdej profesjonalnej uprawie.

Najczęstsze choroby grzybowe pomidora

• Zaraza ziemniaka (Phytophthora infestans) – najgroźniejsza choroba pomidora. Objawia się brunatnymi plamami na liściach i owocach, pokrytych białym nalotem grzybni. Może zniszczyć plantację w ciągu kilku dni.
• Alternarioza (Alternaria solani) – powoduje ciemnobrunatne, koncentryczne plamy na liściach, łodygach i owocach. Silne porażenie prowadzi do defoliacji i spadku plonu.
• Szara pleśń (Botrytis cinerea) – rozwija się w warunkach wysokiej wilgotności. Objawia się szarym, pylącym nalotem na liściach, pędach i owocach, prowadząc do ich gnicia.
• Mączniak prawdziwy (Oidium neolycopersici) – charakterystyczny biały, mączysty nalot na liściach, ograniczający fotosyntezę i osłabiający rośliny.
• Fuzaryjne i werticyliozowe więdnięcie – choroby glebowe powodujące zamieranie roślin w wyniku zatykania wiązek przewodzących.
• Zgnilizna twardzikowa (Sclerotinia sclerotiorum) – prowadzi do wodnistych plam i białego nalotu grzybni z czarnymi sklerocjami.

Środki grzybobójcze i substancje czynne

W ochronie pomidora stosuje się fungicydy o działaniu kontaktowym, wgłębnym i systemicznym. Najczęściej wykorzystywane substancje czynne to:

• Mandipropamid, cymoksanil, propamokarb – stosowane przeciw zarazie ziemniaka, działają zapobiegawczo i interwencyjnie.
• Azoksystrobina, piraklostrobina – strobiluryny o szerokim spektrum działania, skuteczne przeciw alternariozie, mączniakowi i częściowo zarazie.
• Difenokonazol, tebukonazol, protiokonazol – triazole, ograniczające rozwój alternariozy i chorób liściowych.
• Chlorotalonil, mankozeb – fungicydy kontaktowe o działaniu zapobiegawczym, stosowane w programach rotacyjnych, aby uniknąć odporności patogenów.
• Boskalid, fluopyram – karboksyamidy skuteczne przeciwko szarej pleśni, alternariozie i chorobom glebowym.
• Preparaty miedziowe (tlenochlorek, wodorotlenek miedzi) – szerokie spektrum działania, zalecane zwłaszcza w uprawach integrowanych i ekologicznych.
• Środki biologiczne – np. na bazie Trichoderma spp. czy Bacillus subtilis, stosowane jako uzupełnienie chemicznej ochrony, wspierają naturalną odporność roślin.

Profilaktyka i integrowana ochrona

• Płodozmian – unikanie sadzenia pomidorów po innych psiankowatych ogranicza źródła infekcji.
• Higiena plantacji – usuwanie resztek pożniwnych i chorych roślin zmniejsza presję patogenów.
• Odpowiednia rozstawa i przewiewność – zbyt gęsty siew lub sadzenie sprzyja rozwojowi zarazy i szarej pleśni.
• Racjonalne nawadnianie – preferowane jest nawadnianie kroplowe, które nie zwilża liści.
• Rotacja fungicydów – unikanie stosowania kilku zabiegów tym samym środkiem w sezonie ogranicza ryzyko powstania odporności patogenów.
• Monitorowanie plantacji – regularne lustracje pozwalają na wczesne wykrycie objawów i szybkie reagowanie.

Ochrona pomidora przed chorobami grzybowymi powinna opierać się na zrównoważonym programie – łączącym profilaktykę, fungicydy chemiczne i biologiczne. Szczególnie istotna jest walka z zarazą ziemniaka i alternariozą, które decydują o wielkości i jakości plonu. Dzięki właściwej ochronie możliwe jest uzyskanie zdrowych owoców, odpowiednich zarówno do konsumpcji świeżej, jak i dla przemysłu przetwórczego – soków, koncentratów i przecierów.