Środki chwastobójcze > O firmie Pop Vriend Seeds

Środki chwastobójcze w uprawie pietruszki

Pietruszka jest rośliną o powolnych i nierównych wschodach, co sprawia, że w początkowych fazach wzrostu ma bardzo niską konkurencyjność wobec chwastów. Już kilka tygodni po siewie silne zachwaszczenie może całkowicie zahamować rozwój roślin, a później prowadzić do znacznych strat plonu i obniżenia jakości korzeni. Dlatego jednym z najważniejszych elementów agrotechniki pietruszki jest skuteczna strategia odchwaszczania, łącząca zabiegi mechaniczne, agrotechniczne i chemiczne.

Najczęstsze chwasty w uprawie pietruszki

• Chwasty jednoliścienne: chwastnica jednostronna (Echinochloa crus-galli), włośnica sina i zielona (Setaria pumila, S. viridis), perz właściwy (Elymus repens).
• Chwasty dwuliścienne: komosa biała (Chenopodium album), szarłat szorstki (Amaranthus retroflexus), tasznik pospolity (Capsella bursa-pastoris), żółtlica drobnokwiatowa (Galinsoga parviflora), gwiazdnica pospolita (Stellaria media), psianka czarna (Solanum nigrum).
• Chwasty wieloletnie: powój polny (Convolvulus arvensis), ostrożeń polny (Cirsium arvense).

Szczególnie groźne są chwasty z rodziny psiankowatych (np. psianka czarna), które mogą być rezerwuarem wirusów, oraz komosa biała, bardzo konkurencyjna i trudna do zwalczenia w fazie zaawansowanego wzrostu.

Herbicydy w ochronie pietruszki

Ze względu na wrażliwość pietruszki, dobór herbicydów jest ograniczony, a zabiegi należy wykonywać bardzo precyzyjnie, aby nie spowodować uszkodzeń rośliny. Stosowane są głównie:

Herbicydy doglebowe (przed wschodami):

• Linuron – skuteczny przeciwko szerokiemu spektrum chwastów dwuliściennych i części jednoliściennych. Stosowany doglebowo, ale wymaga uwagi, aby nie uszkodzić siewek.
• Pendimetalina – działa głównie na chwasty jednoliścienne i niektóre dwuliścienne; aplikowana bezpośrednio po siewie pietruszki.
• Prometryna – ogranicza komosę, chwastnicę i szarłat; aplikowana doglebowo, przed wschodami roślin.

Herbicydy nalistne (po wschodach chwastów):

• Fluazyfop-P-butyl, chizalofop-P-etyl, kletodym – tzw. graminicydy, zwalczają perz i inne chwasty jednoliścienne; stosowane w momencie, gdy chwasty osiągną 2–6 liści.
• Oksyfluorfen – stosowany w bardzo niskich dawkach, ogranicza część chwastów dwuliściennych, jednak wymaga dużej ostrożności, by nie uszkodzić pietruszki.

Należy pamiętać, że w przypadku pietruszki najlepsze efekty daje połączenie herbicydów doglebowych i selektywnych nalistnych, przy czym zabiegi muszą być dostosowane do fazy rozwojowej rośliny i chwastów.

Profilaktyka i metody niechemiczne

• Płodozmian – przerwa w uprawie po innych korzeniowych ogranicza presję chwastów i chorób.
• Staranna uprawa roli – głęboka orka jesienią oraz wiosenne włókowanie poprawiają strukturę gleby i niszczą część chwastów.
• Mechaniczne odchwaszczanie – spulchnianie międzyrzędzi pielnikami w początkowych fazach wzrostu jest bardzo ważne dla wzrostu pietruszki.
• Ściółkowanie – stosowanie agrowłókniny lub słomy ogranicza zachwaszczenie i poprawia mikroklimat gleby.
• Ręczne pielenie – pracochłonne, ale niezbędne przy silnym zachwaszczeniu w pierwszych tygodniach wegetacji.

Skuteczne zwalczanie chwastów w uprawie pietruszki wymaga łączenia różnych metod – od mechanicznych, przez agrotechniczne, po chemiczne. Szczególnie istotny jest okres do 6–8 tygodni od siewu, kiedy pietruszka rośnie powoli i jest najbardziej narażona na konkurencję chwastów. Stosowanie odpowiednich herbicydów w połączeniu z profilaktyką pozwala uzyskać wysoki, zdrowy i wyrównany plon, zarówno na rynek świeży, jak i do przetwórstwa (soki, susz, mrożonki).