Środki chwastobójcze > O firmie Pop Vriend Seeds

Środki chwastobójcze w uprawie owsa

Owies jest jednym z lepszych zbóż, jeśli chodzi o konkurencyjność względem chwastów. Silny system korzeniowy i szybki początkowy wzrost pozwalają mu skutecznie ograniczać rozwój roślin niepożądanych. Jednak w warunkach dużej presji chwastów – zwłaszcza na polach o słabszej kulturze rolnej, przy późnym siewie lub zbyt gęstych łanach – konieczne jest zastosowanie herbicydów. Chwasty w uprawie owsa obniżają plon ziarna, pogarszają jego jakość i utrudniają zbiór, dlatego racjonalna strategia ochrony herbicydowej jest ważnym elementem agrotechniki.

Najczęstsze chwasty w uprawie owsa

• Dwuliścienne: komosa biała (Chenopodium album), maruna bezwonna (Tripleurospermum inodorum), fiołek polny (Viola arvensis), tasznik pospolity (Capsella bursa-pastoris), przytulia czepna (Galium aparine), rumian polny (Anthemis arvensis), tobołki polne (Thlaspi arvense).
• Jednoliścienne: miotła zbożowa (Apera spica-venti), wyczyniec polny (Alopecurus myosuroides), chwastnica jednostronna (Echinochloa crus-galli), owies głuchy (Avena fatua).
• Wieloletnie: perz właściwy (Elymus repens), ostrożeń polny (Cirsium arvense), powój polny (Convolvulus arvensis).

Szczególnie uciążliwy jest owies głuchy, trudny do zwalczania, gdyż jest blisko spokrewniony z owsem uprawnym. W jego przypadku konieczne jest stosowanie metod agrotechnicznych (płodozmian, selekcja nasion, wcześniejszy zbiór).

Herbicydy stosowane w uprawie owsa

W ochronie owsa przed chwastami stosuje się zarówno herbicydy doglebowe, jak i nalistne. Ich dobór zależy od składu gatunkowego zachwaszczenia i fazy rozwojowej roślin.

Herbicydy doglebowe:

• Flufenacet – ogranicza rozwój miotły zbożowej i chwastów dwuliściennych, stosowany przed wschodami.
• Pendimetalina – działa na chwasty jednoliścienne i część dwuliściennych, podawana doglebowo.
• Prosulfokarb – skuteczny na miotłę zbożową i niektóre chwasty dwuliścienne, stosowany przedsiewnie lub wczesnopowschodowo.

Herbicydy nalistne (stosowane po wschodach):

• 2,4-D, MCPA – klasyczne regulatory wzrostu, skuteczne przeciwko większości chwastów dwuliściennych (komosa, maruna, rumian, przytulia).
• Fluroksypyr, dikamba – nowocześniejsze środki działające na przytulię czepną, ostrożenia i inne chwasty trudniejsze do zwalczenia.
• Tribenuron metylu, metsulfuron metylu – herbicydy z grupy sulfonylomoczników, skuteczne w niskich dawkach na wiele dwuliściennych, stosowane nalistnie.
• Graminicydy (np. fluazyfop-P-butyl, chizalofop-P-etyl, kletodym) – zwalczają chwasty jednoliścienne, ale ich zastosowanie w owies jest ograniczone; częściej używa się ich w międzyplonach.

Ochrona integrowana i profilaktyka

• Płodozmian – unikanie monokultury owsa i częsta zmiana stanowisk ogranicza rozwój owsa głuchego i chwastów wieloletnich.
• Czysty materiał siewny – zapobiega zawleczeniu nasion chwastów do uprawy.
• Wczesny siew – owies dobrze wykorzystuje wiosenną wilgoć i szybciej przykrywa glebę, ograniczając wzrost chwastów.
• Mechaniczne zwalczanie – bronowanie przedsiewne i wczesne bronowanie po wschodach owsa w fazie 3–4 liści pozwala niszczyć chwasty wrażliwe na uszkodzenia mechaniczne.
• Środki doglebowe w połączeniu z nalistnymi – strategia łączona zapewnia najlepszą ochronę w warunkach dużej presji chwastów.
• Rotacja substancji czynnych – zmniejsza ryzyko powstania odporności, szczególnie w przypadku miotły zbożowej i przytulii.

Skuteczna ochrona owsa przed chwastami opiera się na połączeniu metod agrotechnicznych, mechanicznych i chemicznych. Owies sam w sobie jest rośliną dobrze tłumiącą chwasty, jednak w przypadku dużej presji niepożądanych roślin konieczne jest stosowanie herbicydów – głównie przeciwko dwuliściennym i miotle zbożowej. Umiejętne łączenie zabiegów oraz dbałość o płodozmian pozwalają uzyskać wysoki i czysty plon, odpowiedni zarówno do konsumpcji, jak i do przetwórstwa.